ಉಪಚಾರ ವಸು ರಾಜ ಕೃತಕನ ಮಗ ಮತ್ತು ಪುರು ರಾಜವಂಶದ ಕುರು (೨) ವಂಶಸ್ಥ. ಅವರು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಕುರು ರಾಜ ಶಂತನುವಿನ ಸಮಕಾಲೀನನಾಗಿದ್ದನು. ಅವರು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವನ ಹೆಸರು "ಉಪರಿ", ಅಂದರೆ "ಮೇಲಕ್ಕೆ" ಮತ್ತು "ಚಾರ", ಅಂದರೆ "ಹೋಗುವುದು", ಅಂದರೆ "ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನು" ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಈ ಅರ್ಥವು ಅವನ ಹಾರುವ ರಥದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನನ್ನು ಮಹಾಭಾರತ, (೧:೬೩) ಮತ್ತು (೧೨:೩೩೮) ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವರು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು, ಅವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಆನಂದವನ್ನು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಅವನಿಗೆ ಕಲ್ಪಕ ವೃಕ್ಷದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಸು ನಡುವಿನ ಸ್ನೇಹದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇಂದ್ರನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ, ವಸು ಚೇದಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು, ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಅವನ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುಕ್ತಿಮತಿ (ಕೆನ್) ಎಂಬ ನದಿ ಇತ್ತು; ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಸುಕ್ತಿಮತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು. ವಸು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಇಂದ್ರನು ಅವನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. ಅವನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಿದಿರಿನ ಕಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಫಟಿಕದ ರಥವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಉಪಚಾರ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ, ಕಂಬವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಶಕ್ರ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಇದು ಚೇದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಜನರು ಕಂಬವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಬಟ್ಟೆ, ಪರಿಮಳಗಳು, ಹೂಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಇಂದ್ರನು ಈ ಹಬ್ಬದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. ಹತ್ತಿರದ ಪರ್ವತ, ಕೋಲಾಹಲ ಒಮ್ಮೆ ಕಾಮದಿಂದ ಹುಚ್ಚನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಈ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿತು. ನದಿಯು ಉಪಚರ ವಸುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರಿತು. ಅವರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಒದೆತದಿಂದ ಸೀಳಿದರು, ನದಿಯನ್ನು ಹಾದುಹೋಗಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ನದಿಯ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ, ಒಂದು ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ ಜನಿಸಿದರು. ಹುಡುಗನನ್ನು ವಸುವಿನ ಸೈನ್ಯದ ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು; ಹುಡುಗಿ, ಗಿರಿಕಾ, ವಾಸು ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗಿರಿಕಾ ಮಗುವನ್ನು ಗರ್ಭಧರಿಸಲು ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸಮಯ ಸರಿ ಎಂದು ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.ಹೇಗಾದರು, ವಸು ಮತ್ತು ಗಿರಿಕಾ ಅರಮನೆಯ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದಾಗ, ವಾಸುವಿನ ಪಿತೃಗಳು (ಪೂರ್ವಜರು) ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಓಡುವ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಅವನು ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಅವಿಧೇಯನಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೊರಟನು. ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಿರಿಕನ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ರಾಜನ ಬೀಜವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದೆಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಬೀಜವನ್ನು ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡನು. ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೀಜವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಹಾದುಹೋಗುವ ಗಿಡುಗವನ್ನು ಕರೆದರು. ಗಿರಿಕಾಗೆ ಗರ್ಭಧರಿಸುವ ಸಮಯವಾದ್ದರಿಂದ ಬೀಜವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಂತೆ ಕೇಳಿದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಗಿಡುಗವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರು, ಅವರು ಎಲೆಯನ್ನು ಮಾಂಸದ ತುಂಡು ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿ, ಬೀಜವು ಯಮುನಾ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅದ್ರಿಕಾ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಅಪ್ಸರಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೀನಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಳು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅದ್ರಿಕಾ ಬೀಜವನ್ನು ನುಂಗಿದ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ವಾಸು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೆಲವು ಮೀನುಗಾರರು ಮೀನನ್ನು ಹಿಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಮಾನವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿ. ತನ್ನ ಮೀನಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಮಾನವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಅವಳು ತನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅದ್ರಿಕಾ, ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಸರೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಆಕಾಶಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರಿದಳು. ಮೀನುಗಾರರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಾಸುಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಲು ಹುಡುಗನನ್ನು ಆರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ದಾಸರಾಜ್ ಎಂಬ ಮೀನುಗಾರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಹುಡುಗಿಗೆ ಮತ್ಸ್ಯಗಂಧ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು ಅಂದರೆ "ಮೀನಿನ ವಾಸನೆಯುಳ್ಳವಳು". ತನ್ನ ಪಾಲನೆಯಿಂದಾಗಿ, ಅವಳು ಈ ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಸತ್ಯವತಿ, ನಂತರ ಶಂತನುವನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಳು ಮತ್ತು ಋಷಿ ವೇದವ್ಯಾಸರ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ಮುತ್ತಜ್ಜಿ. ಮೀನಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮತ್ಸ್ಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಮತ್ಸ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವನ ವಂಶಸ್ಥ ವಿರಾಟನು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿ ವಿರಾಟನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ವಸು ಮತ್ತು ಗಿರಿಕರಿಗೆ ಐವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು: ಬೃಹದ್ರಥ (ಮಹಾರಥ), ಮಗಧ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರ ಜರಾಸಂಧನ ತಂದೆ; ಪ್ರತ್ಯಾಗ್ರಹ, ಚೇದಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರ, ಅವನ ವಂಶಸ್ಥ ಶಿಶುಪಾಲ ; ಕುಸಂವ (ಮಣಿವಾಹನ); ಮಾವೆಲ್ಲಾ; ಮತ್ತು ಯದು. == ಉಲ್ಲೇಖಗಳು == ಕೃಷ್ಣ-ದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸರ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಗದ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ , ಭರತ ಪ್ರೆಸ್, ಕಲ್ಕತ್ತಾ (1883-1896) == ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು == ಮಹಾಭಾರತ [[ವರ್ಗ:ಮಹಾಭಾರತ]]