ನಾಟಕವು ನಟರು ಅಭಿನಯಿಸಬಹುದಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರ. ನಾಟಕದ ಅಭಿನಯವು ಒಂದು ರಂಗಕಲೆಯ ವಿಧ. ನಾಟಕವು ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ: ನಾಟಕ, ಒಪೆರಾ, ಮೈಮ್, ಬ್ಯಾಲೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರೇಡಿಯೋ ಅಥವಾ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.[1] ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾವ್ಯದ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ನಾಟಕೀಯ ವಿಧಾನವು ನಾಟಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಯಾದ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್‌ನ ಪೊಯೆಟಿಕ್ಸ್ (. 335 ) ರಿಂದ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದೆ.[2] ಷೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್‌ನ ರಿಚರ್ಡ್ ನಾಟಕದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯದ ಚಿತ್ರಣ "ನಾಟಕ" ಎಂಬ ಪದವು "ಕಾರ್ಯ" ಅಥವಾ "ಆಕ್ಟ್" ಎಂಬ ಗ್ರೀಕ್ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ (ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಗ್ರೀಕ್: δρᾶμα, ಡ್ರಾಮಾ), ಇದು "ನಾನು ಮಾಡು" (ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಗ್ರೀಕ್: δράω, dráō) ನಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎರಡು ಮುಖವಾಡಗಳು ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ದುರಂತದ ನಡುವಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ (ಅನೇಕ ಇತರ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾದೃಶ್ಯವಾಗಿ), ಪ್ಲೇ ಅಥವಾ ಆಟ (ಆಂಗ್ಲೋ-ಸ್ಯಾಕ್ಸನ್ ಪ್ಲೆಯಾನ್ ಅಥವಾ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಲುಡಸ್ ಅನ್ನು ಭಾಷಾಂತರಿಸುವುದು) ಎಂಬ ಪದವು ವಿಲಿಯಂ ಷೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್‌ನ ಸಮಯದವರೆಗೆ ನಾಟಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಪದವಾಗಿತ್ತು-ಅದರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ನಾಟಕವಾಗಿ- ನಾಟಕಕಾರನ ಬದಲು ತಯಾರಕ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಡವು ರಂಗಮಂದಿರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಟದ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು.[3] ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಕಾರದ ನಾಟಕವನ್ನು ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಲು "ನಾಟಕ" ವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕುಚಿತ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದು. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ "ನಾಟಕ" ಎಂಬುದು ಹಾಸ್ಯ ಅಥವಾ ದುರಂತವಲ್ಲದ ನಾಟಕವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ-ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜೋಲಾ ಅವರ ಥೆರೆಸ್ ರಾಕ್ವಿನ್ (1873) ಅಥವಾ ಚೆಕೊವ್‌ನ ಇವನೊವ್ (1887). ಚಲನಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನ ಉದ್ಯಮಗಳು, ಚಲನಚಿತ್ರ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಜೊತೆಗೆ, "ನಾಟಕ" ವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಈ ಸಂಕುಚಿತ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ. "ರೇಡಿಯೋ ಡ್ರಾಮಾ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ-ಮೂಲತಃ ನೇರ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ರೇಡಿಯೊದ ನಾಟಕೀಯ ಔಟ್‌ಪುಟ್‌ನ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸಹ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು.[4] ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಟರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಸಹಕಾರಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಗತದ ಸಾಮೂಹಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಟಕೀಯ ಪಠ್ಯಗಳ ರಚನೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತರ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಈ ಸಹಯೋಗದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಸ್ವಾಗತದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದೆ.[5]