ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಒಂದು ಆಡಳಿತಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಲೇಖಕರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನೆರೆಯ ಬಾಲ್ಕನ್ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸಿದೆ. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟರು ದುರ್ಬಲರು, ವಿಭಜಿತರು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಅವರ ವಿಶ್ವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಇಟಾಲಿಯನ್ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನ್ ನಾಜಿಸಮ್‌ಗಿಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ಕೃಷಿ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಅದರ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೊದಲು ಅಡೆತಡೆಗಳಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸಾಪೇಕ್ಷ ಬಹುತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಂದರೆ, ಗಣನೀಯ ಸದಸ್ಯತ್ವ, ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೆಲವು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸಂಘಟನೆಗಳು ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಅವು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಸಂಘಟನೆಗಳು ರಾಜ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಫ್ಯಾಸಿಸಂಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ಅಂದಿನ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಆಡಳಿತ ಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಇತಿಹಾಸವು ೧೯೩೫-೧೯೪೪ ರ ಅವಧಿಯನ್ನು "ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ-ಫ್ಯಾಸಿಸಂ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದ್ದರು. ೧೯೯೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೊಂದಿಗಿನ ವಿವಾದದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು ಮತ್ತು ೧೯೯೩ ರಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ಸತ್ಯ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ "ಫ್ಯಾಸಿಸಂ" ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಭಾಗಶಃ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಎಂದಿಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ತೀವ್ರಗಾಮಿ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಇತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ನಾಜಿಸಂ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಸಿಸಂಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಚಳುವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಳೀಯ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದ ಚಾಲನೆಯ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಫ್ಯೂರರ್‌ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೇರೆಗೆ, ಅವರಿಲ್ಲದೆ ತ್ಸಾರ್ ಬೋರಿಸ್‌‌ರವರು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೋರಿಸ್‌ರವರು ಹೇಗಾದರೂ ಬೂರ್ಜ್ವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆದರೆ, ಜರ್ಮನಿಯವರು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಲವಾದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಬೀರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. == ಇತಿಹಾಸ == === ಅಭಿವೃದ್ಧಿ === ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಇತಿಹಾಸಶಾಸ್ತ್ರವು ೧೯೩೫-೧೯೪೪ ರ ಅವಧಿಯನ್ನು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ-ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ೧೯೩೫ ರಲ್ಲಿ, ಪರಿಚಯಿಸಲಾದ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಆಕ್ಸಿಸ್ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆಗಿನ ಬಲಪಂಥೀಯ ಚಳುವಳಿಗಳನ್ನು ರಾಕ್ಷಸೀಕರಿಸಿತು. ತ್ಸಾರ್ ರಾಜನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಡಳಿತವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ವಿಚಾರಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು "ರಾಜ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು "ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ-ಫ್ಯಾಸಿಸಂ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಂತರ್ಯುದ್ಧದ ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳುವಳಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೀಜನ್ಸ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ರಾಟ್ನಿಕ್ಸ್ ಎಂದು ಹಲವಾರು ಸಣ್ಣ ಚಳುವಳಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಚಳುವಳಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬಲಪಂಥೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಚಳುವಳಿಗಳ ಇತರ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದವು. ೧೯೩೪ ರಿಂದ ೧೯೪೪ ರವರೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಧಿಕಾರವು ಈ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಗುಂಪುಗಳ ದೌರ್ಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ತ್ಸಾಂಕೊವ್ ನಿಜವಾದ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಗುಂಪಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳುವಳಿ (ಎನ್ಎಸ್ಎಂ) ಎನ್ಎಸ್‌ಡಿಎಪಿಯಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಿಂದ ಮಧ್ಯದವರೆಗೆ ಉದಯಿಸಿತು. ಎರಡನೇ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಚಳುವಳಿಯಾದ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೀಜನ್ಸ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಅನ್ನು ಜನರಲ್ ಹ್ರಿಸ್ಟೊ ಲುಕೊವ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ತೀವ್ರಗಾಮಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಎನ್ಎಸ್ಎಂನ ಮಿತ್ರರಾದರು. ಮೂರನೆಯ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಚಳುವಳಿಯಾದ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ದಿ ರಾಟ್ನಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಅಸೆನ್ ಕಾಂಟಾರ್ಡ್ಝೀವ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಇದು ಇಟಾಲಿಯನ್ ಫ್ಯಾಸಿಸಮ್‌ಗಿಂತ ಜರ್ಮನ್ ನಾಜಿಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿತ್ತು. ೧೯೩೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿಫಲವಾದಾಗ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಯಿತು. ಮೇ ೧೯೩೪ ರಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ದಂಗೆಯನ್ನು ಜ್ವೆನೊ ಮಿಲಿಟರಿ ಸಂಘಟನೆಯು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸೈನ್ಯದ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸೋಷಿಯಲಿಸ್ಟ್ ವರ್ಕರ್ಸ್ ಪಾರ್ಟಿಯು ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೩೫ ರಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ತ್ಸಾರ್ ಬೋರಿಸ್ ಅವರಿಂದ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ, ತ್ಸಾರ್‌ರವರು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತಾವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ೧೯೩೯ ರಲ್ಲಿ, ಚುನಾವಣೆಗಳು ಪಕ್ಷಾತೀತ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದವು. ಇದು ೧೯೨೯ ಮತ್ತು ೧೯೩೧ ರ ನಡುವೆ ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯಾದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ "ರಾಜ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ" ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ೧೯೪೦ ರಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಆಕ್ಸಿಸ್ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ನಂತರ, ಬ್ರಾನಿಕ್ ಎಂಬ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್‌ ಮಾದರಿಯ ಸಾಮೂಹಿಕ ಯುವ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸಾಂಸ್ಥಿಕಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಂಘಟನೆಯು ಸಾಂಖ್ಯಿಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಫ್ಯಾಸಿಸಂಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಗಳು ಮಿಲಿಟಿಯಾಗಳಂತಹ ಯಾವುದೇ ವಯಸ್ಕ ಸಹವರ್ತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿ-ವಿರೋಧಿ ಪ್ರಚಾರವು ಕ್ರಮೇಣ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ಇದು ಯಹೂದಿ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಬೋರಿಸ್‌ರವರು ೧೯೪೩ ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರೀಜೆಂಟ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಯಿತು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೪೪ ರಲ್ಲಿ, ಜ್ವೆನೊ ಮತ್ತು ಆಕ್ಸಿಸ್ ವಿರೋಧಿ ಫಾದರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಫ್ರಂಟ್ ಹೊಸ ದಂಗೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿ, ಜ್ವೆನೊ ಮೇಲೆ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಪ್ರಭಾವವು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಂಘಟನೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಅದರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಡಬ್ಲ್ಯುಡಬ್ಲ್ಯುಐಐ ರೊಮೇನಿಯಾ, ಹಂಗೇರಿ, ಕ್ರೊಯೇಷಿಯಾ ಅಥವಾ ಸೆರ್ಬಿಯಾಕ್ಕಿಂತ ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತು. === ಉತ್ತರ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು === ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಆಗಿನ ಯುಗೊಸ್ಲಾವ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ವರ್ದಾರ್ ಬನೋವಿನಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಇಂದಿನ ಉತ್ತರದ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಕನ್ ಯುದ್ಧಗಳ ನಂತರ ಬಲವಂತದ ಸರ್ಬಿಯೀಕರಣದ ದೇಶೀಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಸ್ಲಾವಿಕ್ ಜನರು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್-ಪರ ಭಾವನೆಗಳು ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದವು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಯುದ್ಧದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗವನ್ನು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸೈನ್ಯವು ಜರ್ಮನ್ ಘಟಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಇದರ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ೧೯೪೪ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ, ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸೈನ್ಯವು ಆಗ ಜರ್ಮನ್‌ರವರನ್ನು ಈ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಓಡಿಸಿದರೂ, ಇಂದು ಮೆಸಿಡೋನಿಯನ್ ಇತಿಹಾಸವು ಜನಾಂಗೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಮೆಸಿಡೋನಿಯನ್ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು "ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಆಕ್ರಮಣ" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ದುರ್ಬಲ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. === ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು === ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಉತ್ತರ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾ ದೇಶವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು "ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಆಕ್ರಮಣ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸ್ಮಾರಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ನಂತರ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ಆ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮೊದಲು ಸರ್ಬಿಯನ್ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಂತರ ಜರ್ಮನ್ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ ವಿರುದ್ಧದ "ದ್ವೇಷ ಭಾಷಣವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ" ಮೂಲಕ ಉಭಯ ದೇಶಗಳು ಡಬ್ಲ್ಯುಡಬ್ಲ್ಯುಐಐ ಬಗ್ಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಇತಿಹಾಸವು ಹೇಳುವಂತೆ, ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ರಾಜ್ಯದ "ಹಳೆಯ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳ" ನಾಗರಿಕರಿಗೆ, ಹೊಸದಾಗಿ ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡ ದೇಶಗಳಿಂದ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡುವುದರ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲು ಸಮಯದ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ಲಾವಿಕ್ ಸಹ ನಾಗರಿಕರು ಸ್ಥಳೀಯ ಯಹೂದಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. == ಸಂಸ್ಥೆಗಳು == ರೊಡ್ನಾ ಜಶ್ಟಿಟಾ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೀಜನ್ಸ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸೋಷಿಯಲಿಸ್ಟ್ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ವರ್ಕರ್ಸ್ ಪಾರ್ಟಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳುವಳಿ ರತ್ನಿಕ್ಸ್ == ಉಲ್ಲೇಖಗಳು == == ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ == ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್ ಸರ್ಕಾರ ಎಸ್ಎಸ್‌ನ ವಾಫೆನ್ ಗ್ರೆನೇಡಿಯರ್ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ (೧ ನೇ ಬಲ್ಗೇರಿಯನ್)